Over endometriose

Endometriose is niet zomaar een menstruatieaandoening; het is een ziekte die het hele lichaam kan aantasten.
Het treedt op wanneer weefsel dat lijkt op de binnenbekleding van de baarmoeder, het endometrium, zich per ongeluk verplaatst en zich nestelt op plaatsen buiten de baarmoeder, voornamelijk in het bekkengebied rond de baarmoeder, eierstokken en eileiders. Deze implantaten reageren op de maandelijkse schommelingen in hormonen (oestrogeen en progesteron) tijdens de menstruatiecyclus. Tijdens deze cyclus kan oestrogeen ervoor zorgen dat dit weefsel groeit, wat vaak hevige pijn veroorzaakt. Deze implantaten worden endometriose genoemd.

Bron: https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/d/d5/Blausen_0349_Endometriosis.png

Endometriose gaat gepaard met verstoringen van het immuunsysteem en de hormonen. Naarmate de endometriose groeit, veroorzaakt het ontstekingen, wat kan leiden tot verklevingen, littekenvorming, inwendige bloedingen, problemen met de darmen of urinewegen, constipatie, pijnlijke geslachtsgemeenschap of onvruchtbaarheid. De fysieke pijn kan hevig zijn en leiden tot psychische problemen. Deze combinatie kan op vele manieren een verwoestende impact hebben op het leven van de getroffen vrouw.

Volgens schattingen van de WHO heeft ongeveer 10% van de vrouwen en meisjes wereldwijd last van endometriose (ongeveer 200 miljoen). In Polen wordt geschat dat één op de acht vrouwen eraan lijdt. De oorzaak van de ziekte is onbekend en er is geen genezing mogelijk, hoewel de aandoening wel behandeld kan worden. Door een gebrek aan voorlichting over endometriose worden pijn of andere symptomen vaak afgedaan als "iets wat er nu eenmaal bij hoort als vrouw" of verkeerd gediagnosticeerd. Dit leidt vaak tot een vertraging in het verkrijgen van een juiste diagnose. Gemiddeld duurt het 8 tot 10 jaar of langer voordat een correcte diagnose wordt gesteld.

Sommige vrouwen met endometriose hebben geen symptomen. Een chirurg kan de aandoening per toeval ontdekken tijdens een andere ingreep, zoals een sterilisatie. Als inactieve endometriose wordt vastgesteld, is de kans op toekomstige problemen minder dan 10%. Langdurige monitoring is echter noodzakelijk, wat kan bestaan ​​uit onderzoeken en beeldvormend onderzoek met echografie of MRI.

Endometriose komt over het algemeen voor in de bekkenholte. Het kan zich hechten aan elk deel van de vrouwelijke voortplantingsorganen, waaronder op, achter of rond de baarmoeder, eileiders, eierstokken (vaak in de vorm van cysten, bekend als endometriomen of "chocoladecysten"), baarmoedersacrale ligamenten of het peritoneum (het vlies dat het bekken en de buikholte bekleedt). Endometriose kan ook voorkomen in de spierwand van de baarmoeder (adenomyose). Het kan ook de darmen, blaas, dunne darm, appendix, rectum of beenzenuwen aantasten, of zich nestelen in de ruimtes tussen de blaas, rectum, baarmoeder of vagina. In zeldzame gevallen kan endometriose zich vanuit het bekkengebied uitbreiden naar de nieren, longen, middenrif of hersenen.

Endometriose kan een vrouw al treffen vóór haar eerste menstruatie. Bij sommige vrouwen kan het zelfs al op schoolleeftijd optreden. Veel vrouwen met endometriose ervaren symptomen die verergeren tijdens de middelbare school en de universiteit. De meesten zullen de ernstigste symptomen ervaren tussen de leeftijd van 20 en 35 jaar.

Endometriose kan een zeer negatieve invloed hebben op alle aspecten van het leven:

• Bij jonge meisjes kan het hun schoolbezoek, deelname aan sport of andere buitenschoolse activiteiten, en hun sociale leven belemmeren.
• Dit kan leiden tot veranderingen in carrièrekeuzes en de patiënt zelfs dwingen haar carrière op te geven.
• Het kan financiële gevolgen hebben wanneer de ziekte het werk belemmert en wanneer de patiënt moeite heeft om de juiste diagnose of behandeling te krijgen, vanwege de kosten voor bezoeken aan verschillende specialisten en voor specialistische operaties om endometriose te verwijderen (in Polen is het extreem moeilijk om een ​​goede endometriose-specialist te vinden die onder het Nationaal Zorgfonds valt).
• Het kan relaties met partners, vrienden of familieleden beïnvloeden die de aandoening en de gevolgen ervan niet begrijpen. Het kan pijn tijdens de geslachtsgemeenschap veroorzaken en tot onvruchtbaarheid leiden.
• Het kan het zelfvertrouwen aantasten en depressie veroorzaken. Door de geringe bekendheid met deze aandoening beschouwen veel mensen, waaronder sommige artsen en andere zorgverleners, de pijn van vrouwen als 'normaal' of beweren ze dat het allemaal tussen hun oren zit, dat ze hysterisch doen of dat ze zichzelf ziek maken. Vaak zeggen mensen dingen als 'je bent zo mooi' of 'menstruatiepijn is normaal', maar ook opmerkingen als 'je overdrijft, het is echt niet zo pijnlijk'.

De precieze oorzaak van endometriose is onbekend, maar het is hormoonafhankelijk. Dit betekent dat, net zoals het baarmoederslijmvlies reageert op de hormonale veranderingen die de menstruatie veroorzaken, het baarmoederslijmvliesachtige weefsel buiten de baarmoeder ook bloedt. Deze bloeding kan pijn, ontsteking en littekenvorming veroorzaken en kan ook de bekkenorganen beschadigen.

Er bestaan ​​veel theorieën over de oorzaken van endometriose, maar geen enkele bewezen oorzaak kan alle aspecten van de ziekte afdoende verklaren. Hieronder volgen enkele van de voorgestelde theorieën en opvattingen over endometriose:

• Retrograde menstruatie is een mogelijke oorzaak van endometriose. Deze mogelijkheid werd voor het eerst geopperd door Dr. John Sampson. Bij retrograde menstruatie stroomt baarmoederslijmvlies, dat normaal gesproken tijdens de menstruatie uit het lichaam wordt verwijderd, via de eileiders terug het lichaam in. Hierdoor kan het weefsel zich in de organen nestelen. Hoewel 90 procent van de vrouwen retrograde menstruatie heeft, wordt bij slechts één op de tien vrouwen symptomatische endometriose vastgesteld. Mogelijk beschermen het immuunsysteem en het lymfestelsel de meeste vrouwen. Verder onderzoek is nodig om te bepalen waarom retrograde menstruatie bij vrouwen zo verschillend is.
• De Müllerische resttheorie suggereert dat voorlopers van endometriose aanwezig kunnen zijn tijdens de foetale ontwikkeling. Deze blijven sluimerend aanwezig totdat ze geactiveerd worden en zich tijdens de puberteit omzetten in endometriose, wanneer de oestrogeenspiegels stijgen en de menstruatie begint.
• Coelomische metaplasie en stamceltransitie zijn theorieën die suggereren dat andere cellen dan Müllerse cellen zich kunnen differentiëren tot endometriomen. Coelomische cellen bevinden zich in het peritoneum. Stamcellen uit het beenmerg kunnen helpen bij het herstel van veel soorten weefsel.
• Endometriose heeft waarschijnlijk een genetische component. Meisjes met naaste familieleden die aan endometriose lijden, hebben drie tot zeven keer meer kans om de aandoening te ontwikkelen. Er is echter meer onderzoek nodig om de genetische mechanismen van endometriose volledig te begrijpen.
• Een verzwakt of slecht functionerend immuun- en lymfestelsel en de ontstekingsreactie van het lichaam dragen ook bij aan endometriose, hoewel de mechanismen hiervachter nog niet goed begrepen zijn.

Recent onderzoek benadrukt het belang van oxidatieve stress, gedefinieerd als een onbalans tussen reactieve zuurstofsoorten en antioxidanten, die een algemene ontstekingsreactie in het buikvlies veroorzaakt. Verstoringen van het microbioom worden ook gezien als een mogelijke oorzaak van endometriose. De rol van milieuvervuiling (lucht, water, voedsel en alomtegenwoordige schadelijke chemicaliën, zoals die in cosmetica) wordt eveneens benadrukt, omdat deze bijdraagt ​​aan de ontwikkeling van ontstekingshaarden in het lichaam.

Belangrijke informatie: Endometriose is niet besmettelijk en kan niet via aanraking van persoon tot persoon worden overgedragen.

Symptomen van endometriose zijn onder meer:

• abnormale, onregelmatige menstruatie
• pijnlijke menstruaties
• hevige menstruatiebloedingen
• vervelende PMS
• spotting en bloedingen tijdens de cyclus
• pijnlijke geslachtsgemeenschap
• gastro-intestinale stoornissen
• constipatie
• winderigheid (zogenaamde endobuik)
• misselijkheid
• pijnlijke stoelgang
• pijnlijk en/of frequent urineren
• chronische rugpijn
• buikpijn
• bekkenpijn die niet gerelateerd is aan de menstruatie
• artralgie
• nerveus
• onvruchtbaarheid of problemen om zwanger te worden
• migraine
• langdurige vermoeidheid
• depressie
• geneesmiddelen
• hersenmist
• slapeloosheid

Endometriose kan pijn veroorzaken die regelmatig terugkeert en verergert vóór en tijdens de menstruatie. Sommige vrouwen ervaren constant pijn, terwijl de pijn bij anderen komt en gaat. De pijn kan tijdens de zwangerschap afnemen en soms verdwijnt ze zonder behandeling.

hier Je downloadt een zelfobservatiekaart waarmee je je symptomen kunt bijhouden.
Dit helpt je om precies vast te stellen wat, wanneer en in welke mate je problemen ondervindt tijdens je menstruatiecyclus.
maakt het voor uw arts gemakkelijker om een ​​diagnose te stellen.

Endometriose is een lastige ziekte om te diagnosticeren omdat:

• De symptomen van endometriose variëren sterk.
• De symptomen komen vaak voor en kunnen lijken op de pijn en andere ongemakken die worden veroorzaakt door andere aandoeningen, zoals het prikkelbaredarmsyndroom (PDS) of bekkenontstekingsziekte.
• verschillende vrouwen hebben verschillende symptomen
• Sommige vrouwen hebben geen symptomen.

De diagnose van endomycose wordt correct gesteld volgens het volgende schema:

• Subjectief onderzoek – een interview over symptomen en gerapporteerde aandoeningen, de medische geschiedenis van de patiënt en ziekten die bij familieleden voorkomen.
• lichamelijk onderzoek – in het geval van een gynaecologisch consult, beoordeling van het vulvagebied,
• Transvaginaal onderzoek met een speculum, waarmee verdachte veranderingen aan de baarmoederhals, vaginawanden en -holtes kunnen worden opgespoord, en transvaginale palpatie, waarbij de beweeglijkheid van de baarmoeder en eierstokken, gevoeligheid of pijn van de bekkenorganen en de aanwezigheid van pathologische weerstanden daarin worden beoordeeld.
• Aanvullende onderzoeken, waarvan de meest basale in de gynaecologie een transvaginale echografie is.

De diagnose bekkenendometriose kan worden bevestigd door middel van een diagnostische laparoscopie met pathologisch onderzoek van biopten. Hierbij wordt een kleine incisie in de buik van de patiënt gemaakt, waarna weefselmonsters worden afgenomen en naar een laboratorium worden gestuurd voor microscopisch onderzoek om te bevestigen of het om endometriose gaat.

Źródło: https://en.wikiversity.org

Beeldvormende onderzoeken zijn nuttig bij de diagnose, maar niet altijd doorslaggevend. Duidelijk bewijs van endometriose in welke vorm dan ook is niet zichtbaar op een CT-scan, MRI-scan of echografie. Beeldvormende onderzoeken, bekkenonderzoek en rectovaginaal onderzoek kunnen wijzen op een vermoeden van ovariële endometriose en diepe endometriose. Ervaren specialisten kunnen de aanwezigheid van endometriose bevestigen op basis van deze bevindingen, rekening houdend met alle door de patiënt gerapporteerde symptomen. Het is gangbaar om een ​​bekken-echografie en MRI-scan uit te voeren vóór een laparoscopische endometriose-operatie, omdat deze beelden kunnen helpen bij het plannen van de chirurgische aanpak.

hier vind je plaatsen waar MRI wordt uitgevoerd.

De Ca 125-markertest wordt niet aanbevolen voor de diagnose van endometriose. De test is niet erg specifiek en veel andere factoren kunnen de resultaten beïnvloeden. Hij wordt voornamelijk gebruikt om de behandeling van eierstokkanker te monitoren.
Er zijn diverse markers ontwikkeld of worden momenteel onderzocht (microRNA in speeksel en bloed, FUT4 in het endometrium), maar hun gevoeligheid en specificiteit moeten nog worden bevestigd bij een groter aantal patiënten. Momenteel worden deze tests niet aanbevolen. Ze worden alleen gebruikt bij patiënten met symptomen die wijzen op endometriose en negatieve beeldvormende diagnostiek, of wanneer er een vermoeden bestaat van peritoneale betrokkenheid.
Het grootste probleem is dat het in Polen tot wel 8-10 jaar kan duren voordat de diagnose endometriose correct wordt gesteld, gerekend vanaf het moment dat de symptomen zich voordoen. Dit komt door een gebrek aan kennis bij het grote publiek, wat ook de alertheid van medisch personeel beïnvloedt. Bovendien zijn er nog steeds maar weinig diagnostici die gespecialiseerd zijn in endometriose. Daardoor worden helaas veel patiënten met endometriose verkeerd gediagnosticeerd, vaak herhaaldelijk, wat leidt tot...
onnodige en ongepaste behandeling.

U vindt hier een lijst met erkende specialisten in de diagnose en behandeling van endometriose. tutaj.

Een verkeerde diagnose bij vrouwen met endometriose is voornamelijk te wijten aan twee factoren: het gebrekkige begrip van endometriose door artsen als gevolg van onvoldoende gerichte scholing in de geneeskunde, en het feit dat de symptomen van endometriose kunnen lijken op die van meer voorkomende ziekten of aandoeningen. Enkele voorbeelden van verkeerde diagnoses die vrouwen krijgen zijn:

• prikkelbare darmsyndroom (PDS),
• appendicitis,
• eierstokkanker,
• dikkedarmkanker,
• bekkenontsteking,
• baarmoederfibromen,
• diverticulitis,
• ovariumcysten,
• seksueel overdraagbare aandoeningen.

Opvallend genoeg krijgen veel vrouwen ook te horen dat de pijn die ze voelen psychisch is – dat er iets in hun hoofd speelt dat fysiek niet bestaat. In plaats van de fysieke symptomen te behandelen, verwijzen artsen hen soms door naar een psychotherapeut of psychiater.

Endometriose is een chronische en momenteel ongeneeslijke ziekte. Het doel van de behandeling van endometriose is om de progressie van de ziekte te vertragen, de symptomen te minimaliseren en soms de vruchtbaarheid te verbeteren.

1. Probeer allereerst een holistische behandeling, waaronder dieettherapie, fysiotherapie en psychotherapie.

2. Als dit onvoldoende verbetering oplevert, moet farmacologische behandeling worden overwogen, waaronder niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen en hormoontherapie. De keuze voor farmacologische behandeling hangt af van de effectiviteit bij de individuele patiënt, het bijwerkingenprofiel, de behandelingskosten en de voorkeur van de patiënt. Farmacologische behandeling zal bestaande laesies (verklevingen, cysten, tumoren, oppervlakkige en diepe endometriosehaarden) niet verwijderen.

De volgende groepen geneesmiddelen worden in de therapie gebruikt:

• niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID's)
• gecombineerde anticonceptiepillen (DTA)
• progestageen
• antiprogestagenen
• GnRH-agonisten
• GnRH-antagonisten
• remmende aromatazy
• levonorgestrel-afscheidende intra-uteriene systemen
• danazol.

3. De gouden standaard voor de behandeling van diepe endometriose is minimaal invasieve laparoscopische excisie, ook wel bekend als "kijkoperatie". Dit is een zeer gespecialiseerde procedure:

• Diepe excisie wordt uitgevoerd tijdens een laparoscopische excisie. De chirurg snijdt de gehele laesie zorgvuldig weg, ongeacht de locatie. Dit omvat ook het weefsel onder het huidoppervlak. Diepe endometriose is als een ijsberg: hoewel de aandoening zich boven het huidoppervlak bevindt, is het grootste deel ervan ingebed in het weefsel eronder. Daarom is het cruciaal om een ​​chirurg te vinden die de gehele laesie kan verwijderen.
• Koude excisie: De ideale oplossing is een operatie met minimaal gebruik van warmte en elektriciteit. Chirurgen gebruiken vaak technieken zoals ablatie (lasers die de ziekte vernietigen) of cauterisatie (het wegbranden van de ziekte) om endometriosehaarden te "verbranden en vernietigen". Dit verhoogt echter het risico op onvolledige verwijdering van dieper gelegen endometriosehaarden en kan omliggend gezond weefsel beschadigen. Dit betekent niet dat lasers en apparaten met hoge energie niet tijdens de operatie gebruikt kunnen worden, aangezien ze vaak nuttig kunnen zijn bij coagulatie (het stoppen van bloedingen). Ze mogen echter niet gebruikt worden om de laesies te verwijderen.

4. Andere vormen van chirurgie: Ablatie en cauterisatie verwijderen alleen het oppervlakkige weefsel, zoals bij oppervlakkige endometriose, maar negeren het weefsel dat zich onder het oppervlak bevindt. In veel gevallen zijn ablatie of cauterisatie niet effectief voor de langdurige behandeling van diepe endometriose. Door de hoge energie en hitte die op het omliggende gezonde weefsel wordt toegepast, kan er bij deze methoden ook overmatig littekenweefsel ontstaan. In sommige gevallen kan ontsteking na ablatie en cauterisatie een extra bron van pijn zijn. Om deze reden is excisiechirurgie de gouden standaard voor de behandeling. Als een patiënt een operatie overweegt, moet hij of zij de chirurg vragen naar de methode voor het verwijderen van endometriose.

5. Hysterectomie: Het is een veelvoorkomende misvatting dat een hysterectomie endometriose geneest. Er bestaat geen genezing voor endometriose en een hysterectomie is zelden de beste behandeling. De meeste endometriose bevindt zich op andere plaatsen dan de geslachtsorganen. Als alleen de baarmoeder wordt verwijderd en de resterende laesies in andere organen niet worden verwijderd, zal de patiënt pijn blijven ervaren. Beslissingen over een hysterectomie moeten worden genomen in overleg met een arts die ervaring heeft met de behandeling van endometriose en mogen alleen worden uitgevoerd met toestemming van de patiënt. Hoewel een hysterectomie endometriose niet geneest, hebben sommige vrouwen met endometriose ook adenomyose. Een hysterectomie kan adenomyose genezen en, indien dit de primaire oorzaak van het probleem is, aanzienlijke verlichting bieden.
Er bestaat geen genezing voor endometriose. Het is ook niet waar dat een zwangerschap endometriose geneest; de symptomen verbeteren doorgaans wel tijdens de zwangerschap door de verhoogde progesteronspiegel in het lichaam.

Er bestaat geen genezing voor endometriose. Het is ook niet waar dat een zwangerschap endometriose geneest; de symptomen verbeteren doorgaans wel tijdens de zwangerschap door de verhoogde progesteronspiegel in het lichaam.

Naast medicatie zijn er veel manieren om de symptomen van endometriose te verlichten:

• ontstekingsremmend dieet
• ontstekingsremmende suppletie
• urogynaecologische fysiotherapie
• Lichamelijke oefeningen (yoga, pilates, rustig joggen, andere vormen van beweging aangepast aan de fysieke mogelijkheden van de patiënt)
• acupunctuur
• mindfulness (meditatie- en ontspanningstechnieken)
• psychotherapie
• Je levensstijl aanpassen naar een meer ecologische levensstijl die in lijn is met je circadiane ritme.

Hoewel alle bovenstaande opties de symptomen kunnen verlichten, zal elke patiënt er anders op reageren. Wat voor de ene vrouw werkt, werkt mogelijk niet voor de andere. Elke patiënt moet op zijn of haar eigen oordeel vertrouwen, samenwerken met de arts en de pijnbeheersingsstrategie vinden die het beste bij hem of haar past. Bij zeer ernstige pijn kan het nodig zijn een pijnspecialist te raadplegen.Hier vindt u een aanbevolen specialist in pijnbestrijding.).

Op onze website kunt u meer leren over verschillende methoden om de symptomen van endometriose te verlichten. We zullen uw kennis vergroten, niet alleen over medische aspecten, maar ook over ondersteunende therapieën die veel vrouwen verlichting en hulp hebben geboden in hun strijd tegen endometriose.

• Endometriose Definitie, Stadia, Symptomen, Oorzaken, Diagnose en Behandeling, Seckin Endometriose Centrum
• Sampson JA. Perforerende hemorragische (chocolade)cysten van de eierstok: hun belang en vooral hun relatie tot bekkenadenomen van het endometriumtype (“adenomyoom” van de baarmoeder, het rectovaginale septum, het sigmoïd, enz.) Trans Am Gynecol Soc 1921;46:162-241.
• Sampson JA. Peritoneale endometriose als gevolg van de menstruele verspreiding van endometriumweefsel in de buikholte. Am J Obstet Gynecol. 1927, 14(4):422-469, doi: 10.1016/S0002-9378(15)30003-X.
• D'Hooghe, TM, et al., Endometriose en subfertiliteit: is het verband opgelost? Semin Reprod Med, 2003. 21(2): p. 243-54.
• Goud, PT, et al., Dynamiek van stikstofmonoxide, veranderd folliculair micro-omgeving en oocytenkwaliteit bij vrouwen met endometriose. Fertil Steril, 2014. 102(1): p. 151-159 e5.
• Seckin, T., De dokter wil u nu zien: endometriose herkennen en behandelen. 2016.
• Moen MH, Stokstad T. Een langetermijn follow-upstudie van vrouwen met asymptomatische endometriose, gediagnosticeerd bij sterilisatie. Fertil Steril. 2002, 78(4):773-6. doi: 10.1016/s0015-0282(02)03336-8. PMID: 12372455.
• Fedele L, Bianchi S, Zanconato G, Raffaelli R, Berlanda N. Is rectovaginale endometriose een progressieve ziekte? Am J Obstet Gynecol 2004b, 191: 1539-1542. doi: 10.1016/j.ajog.2004.06.104. PMID: 15547522.
• Marsh EE, Laufer MR. Endometriose bij meisjes vóór de menarche die geen geassocieerde obstructieve afwijking hebben. Fertil Steril. 2005 mrt;83(3):758-60. doi: 10.1016/j.fertnstert.2004.08.025. PMID: 15749511.
• Simpson JL, Bischoff FZ, Kamat A, Buster JE, Carson SA. Genetica van endometriose. Obstet Gynecol Clin North Am. 2003 maart;30(1):21-40, vii. doi: 10.1016/s0889-8545(02)00051-7. PMID: 12699256.
• https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/endometriosis