Endometriose en het zenuwstelsel. Waarom straalt de pijn door het hele lichaam uit en houdt deze aan na een operatie?

Je hebt dat vast al vaker gehoord. endometriose Het is gewoon "erg pijnlijke menstruaties". Maar misschien is jouw realiteit wel heel anders. Je voelt een stekende, elektrische stroom van je bil naar je hiel lopen. Je huid doet pijn als je strakke jeans eroverheen schuurt. Of misschien heb je al een vakkundig uitgevoerde operatie gehad om alle endometriose te verwijderen, en toch verhindert bekkenpijn je nog steeds een normaal leven te leiden en brengt het je tot tranen van wanhoop. Je begint je af te vragen of je het je misschien verbeeldt. symptomenSommige artsen suggereren dat het probleem in je hoofd zit. Ik wil je vandaag iets ontzettend belangrijks vertellen: het zit niet in je hoofd, maar in je zenuwstelsel. Endometriose kan je zenuwen meedogenloos aanvallen en de manier waarop je hersenen pijn waarnemen permanent veranderen. Begrijpen hoe dit gebeurt is essentieel om je zelfvertrouwen terug te winnen.

Wanneer ontstekingen de "kabels" aantasten. Neuropathische pijn en ischias.

Stel je je zenuwstelsel voor als een complex netwerk van elektrische kabels die vanuit je hersenen, via je ruggenmerg, tot in de verste uithoeken van je lichaam lopen. Endometriose, een ongelooflijk slimme en agressieve ziekte, beperkt zich niet tot de baarmoeder, eierstokken of darmen. De cellen ervan kunnen rechtstreeks deze delicate kabels in je bekken binnendringen.

Wanneer een baarmoederslijmvlieslaesie zich om de nervus ischiadicus, de nervus pudendus of andere zenuwplexussen wikkelt, begint een tragedie die niet te verlichten is met gewone pijnstillers. Dit noemen we neuropathische pijn. Het is niet zomaar een simpele stekende pijn in de onderbuik. Patiënten beschrijven het als een brandend, prikkend gevoel, alsof er kokend water over hen heen wordt gegoten, of als een plotselinge, verlammende elektrische schok. Dit is de reden waarom je tijdens de ovulatie of menstruatie pijn kunt voelen die uitstraalt naar je hele been, wat vaak door een orthopeed of neuroloog verkeerd wordt gediagnosticeerd als klassieke ischias. Je zenuw wordt fysiek samengedrukt, bloedt en schreeuwt om hulp.

Een defect brandalarm of centrale meldkamer

De aanval op de perifere zenuwen is echter maar de helft van het verhaal. Een veel grotere uitdaging is wat er gebeurt in het hart van de pijn, in je hersenen en ruggenmerg. Zie pijn als een brandalarm in je lichaam. Wanneer je een hete kachel aanraakt, gaat het alarm af, waardoor je hand wordt teruggetrokken en je niet verbrandt. Na een moment verdwijnt het brandende gevoel en gaat het alarm uit.

Stel je nu eens voor wat er gebeurt als je bekken al tien jaar chronisch ontstoken is door endometriose. De alarmbellen rinkelen onophoudelijk, maand na maand, jaar na jaar. Op een gegeven moment raakt je centrale zenuwstelsel zo uitgeput en overprikkeld door al dit lawaai dat het een fysieke en chemische verandering ondergaat. Dit fenomeen heet centrale sensitisatie. Het alarmsysteem raakt ontregeld en slaat op tilt. De hersenen verlagen hun tolerantiedrempel tot nul en worden hypersensitief. Als gevolg daarvan begin je ondraaglijke pijn te ervaren bij prikkels die normaal gesproken geen pijn zouden moeten doen – bijvoorbeeld tijdens een normale seksuele gemeenschap. overzicht Gynaecologische klachten, bijvoorbeeld bij het dragen van strakke kleding, of zelfs wanneer er een kleine hoeveelheid urine in de blaas achterblijft (dit wordt allodynie genoemd). Je hersenen denken dan simpelweg dat alles om je heen een bedreiging vormt.

Waarom is een operatie alleen soms niet voldoende?

Het fenomeen centrale sensitisatie is een reactie op een van de pijnlijkste teleurstellingen waarmee veel vrouwen te maken krijgen. Stel je voor: je vindt eindelijk een topspecialist. Je ondergaat een operatie, een ervaren chirurg verwijdert elke endometriosehaard tot op millimeters diep, en je organen worden bevrijd. Vanuit medisch oogpunt is de bekkenpijn verholpen. Je wordt wakker na de operatie, er zijn maanden voorbijgegaan, en je bekken doet nog steeds vreselijk veel pijn. De angst slaat toe dat de ziekte plotseling is teruggekeerd.

Ondertussen was het vuur inderdaad gedoofd, maar het alarm dat al jaren in mijn hoofd afging, bleef afgaan. De pijn was niet langer slechts een symptoom van beschadigd weefsel. buikHet is een autonome, onafhankelijke aandoening van het zenuwstelsel geworden. Je hersenen hebben deze pijn simpelweg "aangeleerd" en blijven deze uit gewoonte genereren. Dit is het punt waarop je moet stoppen met het zoeken naar meer laesies om te verwijderen en moet beginnen met het behandelen van het overprikkelde zenuwstelsel.

Hoe krijg je je zenuwen weer onder controle?

Met deze kennis kunt u veel slimmer handelen. Als de pijn neuropathisch is en het gevolg van een overgevoeligheid van het zenuwstelsel, heeft het innemen van grote hoeveelheden gewone ontstekingsremmende medicijnen geen zin – ze richten zich immers niet op deze specifieke hersenbanen.

Pijnstillende medicatie is hier essentieel. Specialisten beschikken over de juiste medicijnen (neuromodulatoren genoemd) die deze overactieve zenuwknopen chemisch tot rust brengen, waardoor uw alarmsysteem eindelijk tot slaap valt. Gerichte therapie is eveneens cruciaal. fysiotherapie Urogynaecologische therapie, die helpt bij het ontspannen van spieren die permanent gespannen zijn door pijn, en psychologische ondersteuning om u te helpen omgaan met de angst voor een nieuwe aanval. Onthoud dat uw symptomen reëel zijn en een solide, biologische basis hebben. Begrijpen dat uw zenuwstelsel nu vooral rust, zorg en compleet andere medicatie nodig heeft, is uw eerste en belangrijkste stap naar een leven zonder lijden.

Bronnen

• Brawn, J., et al. (2014). Centrale veranderingen geassocieerd met chronische bekkenpijn en endometriose. Update over menselijke voortplanting. Een publicatie die grondig analyseert en uitlegt hoe de chronische pijn van endometriose de hersenstructuren verandert, de tolerantiedrempel voor prikkels verlaagt en leidt tot langdurige sensorische overgevoeligheid.
• Stratton, P., & Berkley, K. J. (2011). Chronische bekkenpijn en endometriose: translationeel bewijs van de relatie en implicaties. Update over menselijke voortplanting. Een wetenschappelijke studie die de evolutie van pijn verklaart – van ontstekingen in het bekkenweefsel tot de ontwikkeling van onafhankelijke neuropathische pijn en sensibilisatie van het centrale zenuwstelsel.
• Possover, M. (2009). Pathogenese, diagnose en behandeling van het bekkenzenuwbeklemmingssyndroom. Pijnspecialist. Een uiterst belangrijk onderzoek gericht op neuropelveologie, waarin het mechanisme wordt beschreven waarmee endometriosehaarden rechtstreeks in de zenuwplexussen groeien en de oorzaken van dergelijke ernstige perifere pijn worden verklaard.
• Rousset, P., et al. (2014). Endometriose van de nervus ischiadicus. Europees tijdschrift voor radiologie. Een casusgebaseerd onderzoeksartikel dat het bestaan ​​aantoont van endometriose die rechtstreeks infiltreert in de nervus ischiadicus, met symptomen die opvallend veel lijken op klassieke ischias.
• As-Sanie, S., et al. (2012). Veranderingen in regionaal grijsstofvolume bij vrouwen met chronische bekkenpijn: een voxel-gebaseerde morfometriestudie. Pijn. Een neuroimaging-studie toont aan dat patiënten met chronische pijn als gevolg van endometriose meetbare, fysieke veranderingen in het volume van de grijze stof in de hersenen vertonen.
• Morotti, M., et al. (2014). Mechanismen van pijn bij endometriose. Europees tijdschrift voor verloskunde, gynaecologie en reproductieve biologie. Een overzicht van de medische literatuur waarin kennis wordt gesystematiseerd over hoe ziektehaarden hun eigen zenuwvezels aanmaken en hoe het lichaam in een zichzelf in stand houdende cyclus van chronische pijn terechtkomt.